Mijn keuze om het onderwijs in te gaan heeft alles te maken met mijn visie op onderwijs (en ik was nog maar 22 jaar oud).
Op de (nieuwe) lerarenopleiding Zuidwest Nederland (Delft) werd in 1982 de opleiding OMEGA opgestart in het kader van de ontwikkeling van de Middenschool (minister J. van Kemernade). Omega staat voor Opleiding Maatschappijleer, Economie, Geschiedenis en Aardrijkskunde die als 1 vak werd aangeboden. Als ik zou slagen zou ik docent voor het vakgebied M&M worden. Tijdens de opendag waar ik informatie kreeg over deze keuze moeglijkheid werd mij direct duidelijk waar ik zelf tegen aan was gelopen in mijn onderwijscarriere. Ik had al opgemerkt dat ik voor verschillende vakken hetzelfde moest leren maar de docent zei altijd dat dat niet zo was! zo had ik 5 manieren om met procenten te rekenen (5 soorten procenten?) en was luchtdruk bij Aardrijkskunde een heel ander iets dan bij Natuurkunde, (waar ik overigens op een paar vrije zaterdagen met de wiskunde docent een proef mee heb ontwikkeld).
Na 4,5 jaar was ik de eerste docent in Nederland die bevoegd les kon geven op de Middenschool maar het idee was al weer 'afgeserveerd'. Wel was ik nu docent Aardrijkskunde Maatschappijleer waar ik in 1992 nog Economie I en II aan heb toegevoegd.
In 1993 kwam ik op het Koning Willem I College in 's-Hertogenbosch te werken. Er moest een project worden opgestart om de motivatie en de cijfers van de Verkoopmedewerker niveau 2 te verhogen. In 1988 was Paul Nash op een conferentie geweest in het Midveld College te Dordrecht en hij had het idee om opleiding meer Flexibel te maken in aanbod van lessen en het verwerken daar van. Flexible Learning, Flexible Teaching (FLFT). Een collega van mij was bij die bijeenkomst geweest en wilde graag met FLFT aan de slag gaan met deze groep studenten.
Na het ontwikkelen van de kaders (Blokkenplan) lieten de de studenten vrij hun gang gaan met leren. na 3 weken zijn wij ook naar de kantine gegaan en hebben in overleg met de studenten een aantal regels opgesteld. pauze in de kantine en studeren bij de lokalen.
De flexibiliteit werd gegarandeerd door een planbord waarop de uitlegmomenten werden aangegeven. De docent gaf elke 4 weken dezelfde uitleg, 10 keer per jaar). Een geplande uitleg was verplicht om de verdere opdracht na te kunnen kijken. Studenten werkten volgens het werkplan waarin stond welke stof bestudeerd moest worden (waarom!), of er uitleg was, welke opdracht gedaan moest worden en wat je moest inleveren om na te kijken.
FLFT zorgde ervoor dat we zijn gestart met een opleiding met 30 studenten en in 1999 hadden we 227 studenten. Tussen 1995 en 1999 werd elk jaar een supermarkt van het jaar gekozen en het viel op dat in de gekozen supermarkten altijd studenten van ont werkten. Werkgevers gaven ook aan dat vroeger onze opleiding een verkoop medewerker opleidde die zijn werk goed deed maar dat we nu medewerkers opleidde die naast het goed doen van het werk ook meedachten met de organisatie en meer gemotiveerd waren..
In 1999 haalde Coen Free (directeur KW1C) FLFT onderuit door te stellen dat elke student in een lokaal zat met een docent ervoor. Weg alle vrijheid en de mogelijkheid om op een eigen manier te leren.
Ik heb mijn ontslag genomen en ben gestart binnen het DaVinci College waar ik het FLFT project opnieuw heb uitgezet met behulp van een 'toetscomputer'. In de toetscomputer kon de student een (willekeurige) toets aanvragen die de volgende dag gemaakt werd. Bij onvoldoende moets de student bijles krijgen van de docent en hij zetten de mogelijkheid open om de toets te herkansen als hij dacht dat je het nu wel kon halen. Een mmoie uitbreiding van de FLFT gedachte.
Ik heb veel geleerd in mijn tijd bij het KW1C. Ik heb collega's enthousiast mogen maken over het flexibiliseren van onderwijs. Elke middag (BOL is 1 dag in de week) hadden we overleg met elkaar hoe de dag verlopen was en of er zaken waren die opgelost moesten worden of dat er veranderingen aan zaten te komen (kwalificatiestructuur (2 keer), nieuwe methodes, stageresultaten endergelijke). We merkten dat we alle veranderingen moeiteloos konden inbouwen in het systeem zonder dat de student er iets van merkte. Soms was er een nieuw formulier, soms een nieuwe opdracht enz.
Soms krijg ik nog in een winkel te horen van een oud student over de geweldige tijd die hij of zij heeft gehad op school. Eindelijk was leren leuk, niet verplicht. Iedereen heeft het steeds over de vrijheid. Leren in vrijheid. wat zou dat fijn zijn.
Binnen mijn huidige vakgebied merk ik dat ik dat ik geen onderwijskundige ben terwijl ik wel onderwijskundige lessen verzorg. Ik heb steeds veel moeten lezen over de onderwerpen maar als ik mijn collega's hoorden praten dacht ik altijd dat ik 3 stappen achter liep. Wel krijg ik van mijn collega's terug dat ze het fijn vinden dat ik steeds met bruikbare voorbeelden kom en dit zet ik ook ruim in in mijn lessen. Binnen de stages die ik begeleid kan ik goed invoelen hoe het is om les te geven.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten